"Dit is de plek waar de mannen van het dorp komen aangerend als je bijboot door de branding omslaat. De plek waar iemand direct ‘boat boy’ ophaalt om de motor te repareren. Een plek waar ze tegen Tom ‘white boy’ schreeuwen en hem opdrachten geven. Het is de plek waar we daarna met z’n allen een biertje drinken om te vieren dat de motor het weer doet."

Nadat we ons anker hebben laten vallen in de prachtige baai van Charlotteville is het eerst tijd voor wat herstelwerkzaamheden. Binnen is het een slagveld, alsof we een aantal 360's hebben gemaakt en alles daardoor een andere plek(lees: de grond) heeft gekregen. Dat krijg je als je allebei zeeziek bent. We zijn moe maar gaan na het schoonmaken natuurlijk wel gelijk op pad. We moeten eerst inklaren, ook al kan dat maar gedeeltelijk omdat het weekend is. Ik ontdek tijdens het wachten dat er douches in het gebouw zijn. Ik vraag aan de beste man of we er gebruik van morgen maken en voor ik het door heb sta ik al fluitend m'n haar te wassen.

De dag erna gaan we met de bijboot naar Pirates Bay. Helaas zijn de golven bij het strand best hoog en dat zorgt voor spannende taferelen. Dit gaat net-wel-net-niet goed en ik val uit de bijboot maar verder niks aan de hand. Terug kies ik het hazenpad, wat een prachtige tocht is met een fenomenaal uitzicht over de baai van Charlotteville. Blauw water, vissersbootjes, jungle: het is een plaatje. Ik ontmoet Tom weer bij een klein eettentje aan het water. Wat een geluk dat we weer op een bestemming zijn waar uit eten gaan goedkoper is dan zelf koken. Niet persé voor de lijn ofzo, maar na die dagen op zee moet het wel weer even kunnen;) Over de culinaire hoogstandjes van dit uit de kluiten gewassen dorp komt een aparte blog.

"Dit is de plek waar eettentjes verstopt zitten achter en onder kleine huisjes. Dit is de plek waar mensen hun restaurantjes open laten gaan- en sluiten wanneer ze zin hebben. De plek waar iemand in een witte auto rondrijdt die de lekkerste sandwiches uit z’n kofferbak tovert."

Deel 2 van het inklaren moet nog gebeuren, dus staan we vroeg op en gaan met de bijboot naar de kant. Het gaat tergend langzaam en het is onwijs warm. Als alles geregeld is gaan we naar de bibliotheek, de ideale plek om wat achterstallig werk te doen. En gewoon te genieten van de airco alsof we waterijsjes zijn in een vriezer. Ik buig me over de website en blogs en Tom gaat bezig met wat administratie. What needs to be done needs to be done. Tijdens de pauze eten we roti en snorkelen we rond de boot, daarna gaan we terug naar de bibliotheek. Als we later die middag terug komen bij onze bijboot zien we dat de motor gedraaid is. Dat is apart, zo hebben we de boot niet achtergelaten. Tom snelt er naar toe, hij ontdekt dat de hendel waarmee de boot in z'n voor- en achteruit gezet kan worden is afgebroken. Waarschijnlijk is de boot door de hoge deining onder de steiger gekomen. Oeps. Nu kan de boot alleen nog in z'n vooruit staan, wel een beetje lastig maar gelukkig varen we vaker vooruit dan achteruit. Wat dat betreft komt het goed uit.

De dag erna is Tom jarig! Ik maak wentelteefjes en een verse fruitshake als verjaardagsontbijtje en hang slingers op. Tom zingt voor zichzelf en ik zing voor hem. We besluiten zijn verjaardag te vieren op Pigeon Point, de plek waar het mooiste strand van het eiland schijnt te zijn. Dat moeten we zien. We zitten rond 12 uur te wachten op een Maxi Taxi, een klein busje die komt wanneer die komt. We vinden het nu al leuk. Er zitten veel mensen te wachten. Grappig dat zoveel mensen ergens naar toe gaan maar dat het dus niet uitmaakt hoelaat ze er dan zijn. Daar zou je in Nederland niet mee moeten aankomen, als de bus daar vijf minuten te laat komt zijn we al chagrijnig. Laat staan dat je twee uur te laat een vergadering binnen loopt. Lekker cliché verhaaltje over reizen dit, het is bijna overal buiten Europa hetzelfde, openbaar vervoer is lang niet zo goed geregeld en de enige oplossing is gewoon wachten, ontspannen en zien wat er wanneer komt. Om iets na 2en komt de maxi er aan. 1,5 uur later zijn we op de plek van bestemming (crown point). Een tropische regenbui knalt over ons heen. Het is hier zo anders dan Charlotteville, minder heuvels, minder groen, wel iets mooiere stranden maar ook meer Amerikaans, geen eettentjes(schuurtjes) zoals Charlotteville maar 'rituals Coffee', Jenny's diner & Pirates bar'. Wel leuk maar ook anders leuk. Pigeon point is prachtig maar best toeristisch. Toch is het een van een de mooiste stranden die we tot nu toe hebben gezien. Omdat we ook weer terug moeten naar Charlotteville moeten we na een paar uurtjes alweer weg. We weten immers ook niet hoelang we nu moeten wachten op een maxi. Gelukkig gaat het nu sneller en zijn we rond een uur of 8 weer in Charlotteville. Als we in Charlotteville zijn gaan we ergens een hapje eten en proosten we op Toms verjaardag. Maar ik denk dat we Tom's verjaardag morgen nog een keertje vieren want het was wel heel veel in de bus. :)

Bepakt en bezakt verlaten we onze boot voor een nachtje weg. In Suriname hebben we dat ook regelmatig gedaan en dat bevalt ons erg goed. We willen naar Buccoo Reef waar we mooi kunnen snorkelen en Tom wil graag surfen. Off we go. We komen aan bij Millers Guesthouse wat echt een plaatje is. Blauw met witte huisjes en direct aan het strand. Ik zie mezelf al helemaal zitten met een kokosnoot in m'n hand en m'n voeten in het water. Helaas zit ik na 4 uur nog steeds onder een afdakje te wachten tot het regenen een keer ophoudt. Helaas, het houdt vandaag niet meer op. Een en al stortbuien. Niet echt het ideale weer voor een verkenningstocht te voet. Maakt niet uit, ik kijk wel gewoon om me heen naar de leuke blauwe huisjes. De dag erna is het weer gelukkig wat beter en gaan we naar Mount Irvine Bay waar Tom een golfsurflesje neemt terwijl ik alsnog met m'n voeten in het water uit een kokosnoot lurk. Na al dit vertier pakken we de maxi weer terug naar Charlotteville.

De dagen erna maken we wandeltochten door de mooie omgeving en chillen we op de boot, in het water, op de stranden en met wat gasten die op het eiland wonen. Ik voel me hier echt wel thuis en vertel aan een jongeman dat ik best een paar maanden zou kunnen blijven op dit mooie plekje. Hij stelt voor dat ik Tom verlaat en met hem trouw zodat ik daar kan blijven chillen de komende tijd. Goed aanbod, maar nee, bedankt. We lachen er met z'n allen om en gaan dan terug naar de boot. De avond valt, de weersvoorspellingen zijn bovengemiddeld goed, we hebben extra maaltijden van topchef Camila aan boord, tijd om de vleugels uit te slaan. Op naar nieuwe bestemmingen. Ahoy.

"Dit is de plek waar iemand met ons mee loopt als we de weg vragen. De plek waar we door de vrouwen worden aangesproken met ‘darling’ en ‘my love’ en waar de mannen op alles ‘yah man’en ‘allright allright’ zeggen. Het is de plek waar tegen ons gezegd wordt dat we vooral moeten ‘chillaxen man’."

Dit is Tobago.

*Fruit halen bij ons favo tentje*

*Uitzicht op de baai van Charlotteville waar we met plezier 1,5 week hebben gelegen*

*Een nachtje vakantie van vakantie in het mooie Miller's Guesthouse @ Buccoo Reef*

*Tom krijg van m'n ouders een golfsurflesje kado voor z'n verjaardag*

*Rondstruinen rond het prachtige Pigeon Point*

*Morning routine - snorkelen rond de boot*

*Mooiste bloemen en planten op dit eiland*

*Dit keer helpt Tom de vissers met hun bootje*

*De kokkin van 1 van onze favoriete eettentjes(Lyda's) in Charlotteville*

*Pigeon Point*

*Verjaardag beginnen met een verse fruitsmoothie en wentelteefjes*

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly