Return to site

Eindelijk een nacht zoals het moet...

Zeilen van Tobago naar Grenada

We zeilen weg uit de mooie baai van Charlotteville richting Grenada. De AIS en lampen hebben we uit, we kiezen nog één nachtje het zekere voor het onzekere, je weet maar nooit waar die verrekte piraten zich verstoppen. In het verleden deden ze dat nog wel eens bij het hibiscus boorplatform wat we op ongeveer 20 mijl gaan passeren.

En dan begint die ene nacht, die ik me nog lang zal herinneren...

Die ene nacht, dat de zee goed is. Dat de golven comfortabel oké zijn en de wind precies zoals voorspeld. Die ene nacht dat Tom mij wakker maakt en ik zonder problemen op sta en naar buiten ga. De nacht dat ik me realiseer dat ik verder weg(figuurlijk) van huis ben dan ooit tevoren. Terwijl mijn vrienden en familie liggen te slapen zeilen Tom en ik van Tobago naar Grenada. Dat is een bizarre gewaarwording. Terwijl het leven in Nederland 'gewoon' doorgaat en mensen 'normaal' in hun bed liggen te slapen zeil ik in het Caribisch gebied. Ik vind het even onwijs vet en kan het tegelijkertijd niet bevatten. Het is zo anders. Hoe kan ik iemand die dit niet heeft meegemaakt uitleggen hoe het is? Het kan niet. Ik ben stil.

Ik zie de mooiste sterrenhemel die ik ooit heb gezien. Het is niet alleen de lucht die volledig fonkelt van de sterren, ook het water rondom de boot schittert door de lichtgevende algen. Een buitengewoon indrukwekkend toneel, 360 graden om me heen. Droomachtig en surreëel. Ik geniet intens van elk moment en vind het jammer dat de zon opkomt. De nacht had eindelijk een keer langer mogen duren.

 

Om 07:00 varen we Clarks Court Bay binnen. To be continued...

* Wat ik luister - Acda en de Munnik - de Kapitein*

Aan stuurboord liggen kapers, lief
En aan bakboord zwemmen haaien
Maar ik hou vannacht het roer wel recht
De nacht deint als een zee rustig om me heen
En ik weet precies waarheen we gaan
Want ik ben de kapitein

En het schip kan alleen nog maar vooruit
De zee
De nacht ligt glad
Probleemloos voor me uit
En de verwachtingen zijn eindelijk eens goed
Vannacht een keer geen regen
Vannacht een keer geen storm
Eindelijk een nacht zoals het moet
Maar aan stuurboord liggen kapers lief
En aan bakboord zwemmen haaien
En ik fluister lieve woorden
En ik kus je tranen weg
En ik vertel je van mijn liefde
Geloof me als ik zeg
Dat alles goed is
Ga maar rustig slapen
Want ik ben de kapitein
En wie de kapitein is,
Die houd de wacht
We gaan nog niet ten onder
Ze hebben ons niet zomaar
We zullen echt nog niet vergaan
echt nog niet vergaan, vannacht
Maar aan stuurboord liggen kapers lief
En aan bakboord zwemmen haaien
En ik weet wel dat ze loeren, maar ik kan ze toch niet zien
dus wat zou ik mij daar nou druk om maken
de bodem is nog heel en de zeilen doen het nog
wie of wat zou ons nou kunnen raken?
Aan stuurboord liggen kapers lief
Klaar voor het gevecht
En aan bakboord zwemmen haaien
Maar ik hou vannacht het roer wel recht

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly