Return to site

Mooi Kaapverdië

Mindelo - Sao Vincente - Kaapverdië

Overweldigd

'Als je de haven uitloopt zal je wel schrikken' hoor ik van links. 'Ja, het is wel even overweldigend hoor', hoor ik van rechts. Ik zucht en bedenk dat ik het liefste weer in bed ga liggen, ik ben immers nog helemaal kapot van de zeiltocht hier naar toe. Toch lonkt het land me, met zijn geheimzinnige rotsformaties die ik door de mist boven het water uit zie stijgen. Mijn nieuwsgierigheid wint het van de 'waarschuwingen' van andere mensen en samen met Tom loop ik vanuit Marina Mindelo richting de boulevard...

Rechts zie ik prachtige palmbomen met fonkelende lampjes, ik volg ze tot ik uit kom bij een luxe restaurant. Iets boven ons budget, maar never mind, het is ons eerste maaltje na aankomst in Mindelo. Terwijl ik geniet van een heerlijke maaltijd geef ik mijn ogen de kost aan al het moois wat langs komt. Ik kijk de hele avond vol verbazing om me heen. Ik heb nog nooit zoveel mooie mensen bij elkaar gezien en nog nooit zoveel naar andere vrouwen gekeken. In lange jurken flaneren de Kaapverdiaanse vrouwen voorbij, met hun enorme krullenbossen die soepel heen en weer bewegen. Ze hebben allemaal een prachtige vriendelijke glimlach en blauw/groene ogen zo diep gekleurd als de mediterrane zee. Dat laatste geldt ook voor de mannen. De Afrikaans-Portugese meltingpot, het beste van twee werelden.

De volgende ochtend word ik wakker in een normaal bed! Tenminste, voor ons is het niet normaal, wij zijn gewend aan ons smalle bedje op de boot. We slapen in een prachtige suite geregeld, geregeld door Joshua, die een website heeft met reisinformatie over vakantie naar Kaapverdië. Wat een verwennerij. We ontbijten op het dakterras met een prachtig uitzicht over Mindelo. Bepakt met een flinke vleug nieuwsgierigheid verlaten Tom en ik het appartement. We lopen door de straatjes van Mindelo. De gekleurde gebouwen zijn prachtig: zachtroze en groene gebouwen wisselen zich af met blauwe en gele. De straten zijn gevuld met mensen die buiten leven. Oude vrouwtjes, zittend op de trapjes voor hun huis babbelen er vrolijk op los. Groepen mannen lachen met elkaar en proberen ondertussen verse vis te verkopen. We lopen een trap op en komen in een grote markthal. Met trots sorteren de vrouwen hun mooie groente en fruit en proberen ons wat te verkopen. We lopen via de boulevard verder en komen bij de visafslag. Een jongeman laat met plezier zien hoe hij binnen een paar seconde een vis fileert. Daar kunnen wij aan boord nog wat van leren. Vol nieuwe indrukken lopen we terug naar de villa waar we verblijven.

We zien veel mooie panden maar hebben het idee dat we de stad nog niet echt leren kennen. We besluiten 's avonds nog een keer hetzelfde rondje door de drukke straten te lopen. We worden verrast. 'Tom, hoor je die mooie muziek ook'? We lopen een rondje om een pand en zien een deur op een kier staan. We lopen naar binnen, richting het geluid. We komen in een kleine goed gevulde zaal. Een vrouw in een lange rode jurk zingt, begeleidt door een pianist, prachtige nummers. We mogen gaan zitten en met kippenvel op mijn armen luister ik een uur naar de meeslepende muziek. Ik kan niet verstaan wat ze zingt maar ik word er volledig in meegenomen. Als we weer naar buiten lopen ontdekken we dat achter veel deuren muziek is. Soms kijken we ergens door een raam en zien we wat mensen met elkaar zingen en trommelen. We lopen langs restaurantjes met live muziek. We lopen terug naar onze suite en wandelen nog langs een openluchtconcert. Terwijl ik in bed lig hoor ik op de achtergrond de heerlijke deuntjes nog een paar uur door gaan...

Na een dagje relaxen besluiten we ergens een hapje te gaan eten. Doordat we op wereldreis zijn gaan we niet dagelijks uit eten en bewaren we dat voor speciale gelegenheden(zoals de dag van aankomst). Vandaag is de speciale gelegenheid 'luiheid' en dus wandelen we 's avonds langs wat restaurantjes om een goede keuze te maken. Tot onze verbazing ontdekken we dat je hier voor een paar euro al kan eten! Daar kan je niet voor koken, als in, het kan wel, maar wij willen onze voorraad voor de overtocht naar Suriname nog niet op eten. Kaapverdië is qua vers voedsel goed te betalen maar de supermarkten zijn wat duurder dan we gewend zijn. En dus blijkt uit eten gaan goedkoper te zijn dan zelf koken! Wat een geweldige ontdekking. Onze culinaire ontdekkingstocht is begonnen. De dagen erna eten we elke dag bij een ander restaurantje. Via locals krijgen we tips voor een tentje 'precies om de hoek' of het restaurantje 'boven de supermarkt'. We maken kennis met de typische Kaapverdiaanse gerechten cachupa guisado en cachupa rica. Cachupa is een veel gegeten gerecht op dit eiland, zeer voedzaam maar ook lekker. Het is een bonenschotel, de guisado is de eenvoudige versie met ei en chorizo(of soms vegetarisch). De rica is de 'rijke' verse, vol extra groenten en vlees(of vis). Natuurlijk eten we ook veel andere gerechten, heerlijke verse vis wisselen we af met een goed gemaakte pizza. Ondertussen hebben we na twee weken op dit eiland onze favo restaurantjes al gevonden en bezoeken we die met plezier voor de tweede keer. Natuurlijk letten we nog steeds op de kosten dus de Filet Mignon laten we mooi voor wat het is. We rekenen per keer tussen de 8 en 15 euro af voor ons tweetjes(afhankelijk van wel of géén wijn en wel of géén duurder gerecht).

Na een paar dagen in de heerlijke suite slapen we weer op ons eigen schip(wennen!). Het water in de haven ziet er wel mooi uit maar blijkt, zoals overal ter wereld in havens, niet het allerschoonste te zijn. We besluiten naar een strandje iets verderop te lopen om daar een duik te nemen. We lopen langs de grote haven van waar de ferry naar Santo Antao vertrekt en komen dan uit bij een prachtig strand. Het water hebben we tot nu toe nog niet zo blauw gezien! Ook de watertemperatuur is hier hoger dan we tot nu toe hebben gehad dus we spetteren met blijdschap rond. Bij een hippe strandtent drinken we een koffie'tje en genieten en hebben we weer even een echt vakantiegevoel.

Ondertussen zijn we 3 weken in Mindelo. Het is heerlijk weer ergens wat langer te zijn en de weg te weten in een stad. Ook denk ik dat je deze stad anders beleeft als je er wat langer bent dan 1 of 2 dagen. Ondanks de gebeurtenissen waar we van andere zeilers over hebben gehoord(verschrikkelijk!) hebben we ons niet vaak onveilig gevoeld in Mindelo. Natuurlijk gebruiken we ons wijze verstand en lopen we 's avonds laat niet door de verlaten straatjes, maar dat doe ik in Nederland ook niet. Feit is dat een groot deel van de bevolking armer is dan we in de vorige landen(behalve Marokko) hebben meegemaakt. Dat zorgt ervoor dat er meer mensen bedelen en de criminaliteit wat hoger is, maar dat lijkt me helaas niet meer dan logisch. We hoorden dat een gemiddelde werknemer 200 euro(omgerekend) per maand verdien, terwijl de kosten in de supermarkt hoger zijn dan in Nederland. Onvoorstelbaar. Dit is oprecht de enige plek (tot nu toe) waar we elke dag broodjes aan mensen uitdelen die daar héél erg blij mee zijn. Ze willen geen geld voor drugs of alcohol(natuurlijk gebruiken sommige mensen dat ook) maar ze willen vooral heel graag eten. Er is dus echte armoede. Maar ook dankbaarheid. En dat vind ik een heel mooi iets. Mindelo blijft in ons hart.

Als je plannen hebt een keer naar Kaapverdië toe te gaan zou ik je willen adviseren een combinatie te maken van verschillende eilanden. Uiteindelijk ben ik ongepland, alleen, wat langer op Sao Vicente gebleven en raakte ik wel een beetje verveeld. Ook voelde ik me veiliger samen met Tom dan alleen. Joshua, waar ik net ook over vertelde kan je daar goede informatie over geven en een ideale reis naar Kaapverdië voor je samen stellen.

Voor ons is het tijd voor nieuwe avonturen! Tom is onderweg naar Suriname met onze zeilboot en ik vlieg daar over een paar daagjes naar toe.

Liefs Heidi

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly